Leerlingen laten leren

Als docent ik aan het kijken hoe ik me kan verbeteren maar ook waarom ik me moet verbeteren in het lesgeven.

In het onderwijs worden vele goede dingen gedaan maar ook acties die geen meerwaarde hebben voor het leren van mijn leerlingen. Boeken als jongens zijn slimmer dan meisjes (Hulshof & Bruyckere de, 2013) , urban mythes about learning and education (Hulshof & Bruyckere de, 2015), Do Learners Really Know Best? Urban Legends in Education (Kirschner & Merriënboer, 2013)  maar ook het boek Visible Learning (Hattie, 2009) hebben mijn ogen doen openen en mijn visie op onderwijs is hierdoor bijgesteld.

Ik ben in januari 2015 mijn lessen anders gaan aanpakken en ben met twee klassen begonnen.

Volgens Hattie heeft het aangeven welk punt je wilt gaan halen het meeste effect om leerlingen te laten leren.

Vanaf januari tot juli ben ik hiermee aan de slag gegaan en inderdaad de punten van de leerlingen gingen omhoog. Zelfs die ene jongen die alleen maar onvoldoendes haalde ging zessen halen.

Maar er gebeurde meer dan alleen maar van te voren aangeven welk cijfer de leerling ging halen.

De mindset van de leerlingen gingen van een gesloten mindset naar een open mindset (Dweck, 2006, 2011). Dit is alleen mogelijk als de docent ook een open mindset heeft (Simons, 2013). Door de jaren heen is op een of andere manier mijn eigen mindset gesloten geraakt, ik ben wel weer blij dat mijn mindset open is gegaan.

In januari had ik een klas een snicker of mars beloofd indien ze het aangegeven cijfer zouden halen. Ik had hier meteen spijt van. Ik wil dat de leerling intrinsiek gemotiveerd is en niet extrinsiek (Black & Deci, 2000; Gillet, Vallerand, & Lafrenière, 2011; Ryan & Deci, 2000).

Dit schooljaar ben ik met bijna alle eerste jaars leerlingen en een aantal tweede jaars leerlingen hiermee aan de slag gegaan.

De gemiddelde eerste jaars leerling staat er in begin erg sceptisch tegenover het hele principe.

Ik ben als volgt tewerk gegaan:

Na de eerste les ga ik met de leerlingen in gesprek over welk punt zij graag willen gaan halen.

Leerlingen schrijven dan vaak een dikke voldoende op.

Een enkeling die aangeeft dat ze een 5 gaan halen, ga ik mee in gesprek. Ik ga er vanuit dat niemand onvoldoendes wilt halen. Dit heeft m.i. te maken met een negatief zelfbeeld al dan niet het gevolg van jaren negatieve ervaringen op school. Even om duidelijk te zijn, ik ben er niet voor om cijfers te geven zeker na het lezen van Cijfers geven werkt niet (Wiliam, 2013). Maar de leerling en het onderwijssysteem waar ik in werk willen dat wel.

Tijdens de les leg ik dan uit dat de leerling die zijn punt wilt gaan halen het volgende moet doen.

Per hoofdstuk eerst (begrijpend) lezen.

Elke keer als ze een blauwe woord tegenkomen, dient deze opgeschreven te worden en ze zetten de betekenis van het blauwe woord erachter.

Indien de leerling een blauwe opdracht tegenkomt maakt de leerling die. De blauwe opdrachten gaan over de tekst die ze van te voren gelezen hebben.

Aan het einde van het hoofdstuk staat een kolom om te onthouden. Dit zijn maximaal 10 zinnetjes en het is de essentie van het hoofdstuk. Ik geef aan dat de leerlingen dit ook overschrijven.

Om de blauwe woorden en de betekenis maar ook om te onthouden heb ik alle leerlingen een rood schrift gegeven. Al het belangrijke staat dan in het schrift.

Dit alles kunnen ze tijdens de les doen.

Hebben leerlingen vragen over de lesstof wil ik eerst hebben dat ze het bij hun groepsgenootjes navragen. Als de groepsgenoten het niet weten kunnen ze het aan andere groepen vragen in de klas. Indien ze er niet uitkomen kan ik, de docent, ze helpen.

Ik doe dit omdat Hattie heeft aangegeven dat als leerlingen lesstof aan elkaar uitleggen ze het beter begrijpen (Hattie, 2009). Daarnaast kan ik horen of de ene leerling het aan de andere goed uitlegt waardoor beide leerlingen weer leren.

Ik vraag de leerling dan wel om elke dag, maximaal 15 minuten, het schriftje door te lezen en te bekijken wat ze nog niet begrijpen.

Ik geef aan dat alles wat ze begrijpen over mogen slaan want alles wat je weet hoef je niet te leren.

Daarnaast gebruik ik Kahoot om lesstof te oefenen. Het voordeel van Kahoot is dat de leerling meteen  feedback krijgen en ik kan daarop inspelen. Feedback geven zorgt ervoor dat de leerling leert (Timperley, Hattie, & Timperley, 2007). Een nadeel van Kahoot heb ik ook al gemerkt. Niet iedereen kan in 30 seconden lezen en een antwoordt geven, dus ik heb de tijd aangepast. Daarnaast heeft niet alle leerlingen een telefoon of is de wifi instabiel, vandaar dat ik het zoveel mogelijk op een vaste PC probeer te oefenen.

Leerlingen gaan voortvarend aan de slag en de volgende les merk ik dat niet iedereen zich aan de afspraak kan houden, door allerlei omstandigheden. Daarom zijn het natuurlijk ook leerlingen en ze zijn op school om te leren.

De laatste vijf minuten van de les bespreek ik met elke leerling of ze nog op de goede weg zitten om hun eerder aangegeven cijfer te gaan halen. Leerlingen passen hun cijfer aan tot aan de les voor de toets.

Inmiddels zijn de eerste toetsen afgenomen. En de resultaten zijn goed. Leerlingen zijn blij dat ze voldoendes hebben gehaald. Ik projecteer op het bord de cijfers die de leerlingen zelf wilde halen en bespreek, klassikaal, wat ze hebben gehaald en wat ze hebben willen halen.

De vragen die ik aan alle leerlingen stel zijn:

  • Heb je alle hoofdstukken (begrijpend) gelezen?
  • Heb jij alle blauwe woorden overgeschreven met de betekenis er achter?
  • Heb je alle blauwe opdrachten gemaakt?
  • Heb je elke dag maximaal 15 minuten aan het schriftje besteed?

Alle leerlingen geven aan dat ze toch nog meer kunnen doen om hun cijfer te verhogen. Over enkele weken vindt de toets week plaats. Ik ben erg benieuwd wat de leerlingen dan gaan halen.

Met andere woorden, wordt vervolgd

Tagged , , , .Voeg toe aan je favorieten: permalink.

One Response to Leerlingen laten leren

  1. Pingback: Mijn leerlingen effectief laten leren – Jos Reulen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *