Bijeenkomst van MeetUp013

Woensdag 11 oktober vond de tweede Meetup013 plaats in een hele mooie en bijzondere plaats namelijk het ontdekstation.

Het onderwerp was maker education of maakonderwijs. Wij, van MeetUp013, hebben dit onderwerp gekozen omdat bij de vorige bijeenkomst een van de deelnemers een stuk schreef over maker education/ maakonderwijs. Wij hebben ons hierin verdiept en werden steeds enthousiaster.

De sponsoren die dit mogelijk maakten

De avond werd geopend door Rijk Vlaanderen, Rector van Mill Hill. Rijk benadrukte dat het zo belangrijk is dat docenten kennis en kunde delen om het onderwijs beter te maken. Dit is ook een reden dat zowel Mill Hilll als Xpect primair , Odulphus,  Campus013 en Effent  Meetup013 ondersteunen. Onze dank daarvoor! Het motto van Meetup013, Leren-delen-ontmoeten maar ook  Tilburg onderwijs in verbinding geeft het doel al aan: we proberen het onderwijs in Tilburg van elkaar te laten leren en te delen ter verbetering van het onderwijs. Wij hebben de sprekers kunnen bedanken met een presentje dat werd aangeboden door boekenhandel Gianotten Mutsaers.

 

Gianotten Mutsaers draagt het Tilburgse onderwijs en ook MeetUp013 een warm hart toe, en daar zijn wij als MeetUp013 erg blij mee.

De sprekers over maakonderwijs

Via ons netwerk kwamen we voor deze avond snel uit bij de sprekers Jochem Goedhals en Jorg Duitsman. Beide zijn werkzaam in het onderwijs in Brabant. Jochem in het HBO en Jorg in het VMBO.

Jorg begint zijn presentatie. Als docenten willen wij al onze lessen zo maken zodat het bij de leerling blijft hangen. Als de leerling iets maakt blijft het langer en beter hangen en de leerling leert er dus beter van. Jorg geeft aan: “elk kind is een maker”.  We kennen allemaal die leuke, mooie dingen die leerlingen bij bepaalde vakken kunnen maken. Bij Jorg maken de leerlingen deze leuke ontwerpen om daarna uit te leggen wat de leerling er van geleerd heeft en hoe de leerling gegroeid is. Maak onderwijs hoeft niet duur te zijn; met wat papier, lijm, oude computers en piepschuim kom je heel ver, of alleen met wat ledjes en een stift zoals in dit filmpje: http://bit.ly/2xE4pT4 . Jorg geeft nog een aantal websites door waar docenten inspiratie op kunnen doen zoals http://makered.nl/ en https://makereducation.nl/ .

De voordelen van maakonderwijs

Maakonderwijs heeft nog geen wetenschappelijke onderbouwing of dit beter werkt dan het traditioneel onderwijs. Jochem geeft aan: “ traditionelere vormen van leren leiden tot reproductie en een oppervlakkige manier van leren. Maken is een vorm van kennisconstructie, het is een middel waardoor je in een werkelijke context kennis, vaardigheden en talenten moet inzetten om iets te bereiken. Je moet deze dus transfereren naar nieuwe contexten en objecten en dat vraagt van een mens dat het diep geleerd is.”

Onderwijs is meer dan alleen leren, het heeft ook te maken met motivatie.

“ Als je dus motivatie theorieën en leerprocessen aan elkaar koppelt is het zo klaar als een klontje dat maakeducatie ruimte geeft voor unieke eigenheid van mensen en zorgt voor een leven lang leren mentaliteit.”

Per Ivar Koen vult Jochem aan :“ Je leert ze echt een andere cultuur. Zelf denken, zelf oplossen,  Self-efficacy.”

Als ik persoonlijk binnen mijn VMBO onderwijs kijk (waar wordt aangegeven dat de VMBO leerling meer praktisch bezig wil zijn) dan denk ik dat maakonderwijs zeker kan bijdragen aan het verwerken van het leren. Dit geldt ook voor de motivatie in het leren. Ik ben voorstander van maakonderwijs zodat de leerling meer samenhang ziet binnen de verschillende vakken en ze kunnen laten zien wat ze hebben geleerd. Het mooie ervan is dat de individuele leerling kan laten zien wat deze heeft geleerd en formatief beoordeeld kan worden.

Jochem’s presentatie sloot aan waar Jorg was geëindigd. Jochem werkt bij Fontys en zijn afdeling is tot stand gekomen omdat ze ruimte kregen om eigen onderwijs op te zetten. Fontys Educational Design werkt aan het verbinden van “eilandjes” binnen Fontys, het samenwerken van de verschillende teams / scholen binnen Fontys geeft vele mogelijkheden tot verbetering van het onderwijs. Want leren begint bij verwondering om daarna erover te praten en samen met elkaar te delen. Ook geeft Jochem aan dat als je een leerproces gaat beoordelen met ‘eindtermen’ stopt het leren daarom is het beter om minimale term hebben dan blijft de leerling doorleren. Door een aantal stappen te nemen zullen teams elkaar ontmoeten en samen te bespreken hoe het onderwijs bij elkaar aan te sluiten en te verbeteren.

Na de presentaties gingen we aan de slag, we hebben het niets voor niets over maak onderwijs. De opdracht is simpel, Jorg heeft een aantal  geluiden en daar maak je binnen 30 minuten een voorstelling van met de spullen die in het ontdekstation aanwezig zijn. We maken groepjes van drie en gaan aan de slag. Zie foto’s hieronder voor een impressie:

Na het samenwerken werden de werkstukken gepresenteerd.

 

We hadden na de presentatie nog kort tijd voor het nabespreken van de avond onder genot van een drankje.  De vele enthousiaste reacties waren geweldig en enkelen gaven aan graag mee te helpen bij

de organisatie van MeetUp013. Natuurlijk zijn we daar erg blij mee en we zullen snel contact met jullie opnemen. We hebben ook gesproken met geweldige mensen die uit Zutphen , Delft , Tilburg en omstreken die uit zichzelf de moeite namen om langs te komen om te leren-delen-ontmoeten. Deze mensen met passie voor onderwijs en de wens tot verbetering ervan: dank voor jullie aanwezigheid!

 

De algemene reactie van al de aanwezigen was puur enthousiasme en wens tot verbetering van het onderwijs door onderlinge samenwerking en goede onderwijs methoden; een zeer geslaagde avond dus!

 

 

 

Het delen en leren gaat na deze MeetUp013 gewoon door; MeetUp013 kreeg na afloop de volgende tweet:

Hierbij de link in de tweet: https://www.dropbox.com/sh/dleprzjigw7hai5/AAAqCC8OmjbrVP7wXX0m7Uvla?dl=0

En Jochem heeft als bedankje nog een overzichtsclip gemaakt voor op Youtube:

Het was een geweldige geslaagde avond met leuke ideeën voor de volgende bijeenkomst.

 

PIEK, doelbewuste training

Voor de zomervakantie werd mij het boek PIEK aangeraden. Vol verwachting heb ik het boek gekocht en op mijn tsundoku gelegd met de belofte deze echt te lezen. Deze keer heb ik woord gehouden en het boek, en andere boeken gelezen, dankzij het slechte weer.

Piek begint met uitleg dat sommige mensen zo goed zijn in hun vak dat andere tegen hun opkijken. Denk maar aan die ene voetballer, schaker, tekenaar e.d. In Piek wordt uitgelegd dat deze mensen eigenlijk geen wonderkinderen of exceptioneel uitzonderlijk zijn, maar dat zij gewoon kei hard hebben gewerkt om te komen waar ze willen komen. In PIEK wordt uitgelegd dat iedereen dit kan, mits ze doelbewust gaan trainen.

Doel bewuste training wordt door een aantal punten gekenmerkt:

  • “ Doelbewuste training ontwikkelt vaardigheden waarover anderen al beschikken en waarvoor effectieve trainingstechnieken bestaan.
  • Doelbewuste training vindt plaats buiten iemands comfortzone en vereist dat de persoon in kwestie probeert om net iets boven zijn huidige vermogen te presteren.
  • Doelbewuste training gaat uit van duidelijk gedefinieerde doelstellingen en draait om het verbeteren van een bepaalde aspect van beoogde prestatie en niet om een vage algemene verbetering.
  • Doelbewuste training is doel- bewust; dat betekent dat zij iemands volle aandacht en bewuste inspanning vergt.
  • Commentaar op en bijstelling van de training als reactie op dat commentaar vormen een essentieel kenmerk van doelbewuste training.
  • Doelbewuste training leidt tot de ontwikkeling van effectieve mentale voorstelling en is daar op haar beurt weer van afhankelijk.
  • Doelbewuste training betekent vrijwel altijd het verwerven van nieuwe vaardigheden of het corrigeren van eerder verworven vaardigheden door specifieke aspecten daarvan te verbeteren; mettertijd zal die stapsgewijze verbetering leiden tot excellente prestaties.” (p.124, 125 en 126)

Het boek zegt dat iedereen tot excellente prestaties kan komen als deze individu maar een persoonlijk, doelgericht en geconcentreerd oefent, een op het individu gericht verbeter programma heeft en met de juiste persoon die het individu door middel van feedback naar een hoger plan brengt door de individu af en toe uit zijn comfortzone te halen.

In PIEK wordt aangegeven dat bij een onderzoek naar effectiviteit van bijscholing bij artsen een aantal interventies erg effectief bleken te zijn zoals:

  • rollenspel
  • discussiegroepen
  • het oplossen van problemen
  • praktische training

Het minst effectief waren de activiteiten die erop neerkomen dat er geluisterd moet worden naar een persoon. Dan krab je jezelf toch maar weer eens achter de oren als je uitleg geeft in de klas of als je een hele studiedag moet luisteren naar anderen.

Veel wat ik in dit boek heb gelezen heeft m.i. ook een overeenkomsten met het onderwijs, ondanks dat er in PIEK wordt aangegeven dat het in het onderwijs eigenlijk, nog, niet werkt.

  • Als ik lees dat het individu het beste leert als er een individueel op maat gemaakt programma is, doet dit me denken aan gepersonaliseerd onderwijs;
  • Dat het individu zijn doel makkelijker haalt wanneer er een motivatie is, denk ik aan de Self-determination theorie ;
  • Dat het individu zijn zwakkere punten beter kan maken door direct en gerichte feedback. Dit is m.i. precies het zelfde wat men in het onderwijs probeert te doen, met name wanneer er formatieve toetsing plaats vindt. Ook zijn er meer onderzoeken over feedback geschreven onder te lezen in dit, dit en dit artikel en ik had er nog meer links bij kunnen zetten.
  • Wanneer het individu zich 100% moet concentreren tijdens zijn training en dat het beter is om een korte periode 100% te concentreren i.p.v. langere tijd 70%, zie ik wel een punt waar het onderwijs zich kan verbeteren. Zeker met het huidige telefoongebruik van de leerlingen. Hier kan het onderwijs samen met ouders nog wel de leerling in gaan opvoeden.
  • In Piek wordt aangegeven dat je mensen om je heen moet verzamelen die je aanmoedigen, steunen en uitdagen tijdens de training. In het onderwijs hebben de leerlingen ouders en vrienden nodig om hun lesprogramma goed te doorlopen. Zonder steun van ouders en vrienden is het een stuk moeilijker om een diploma te halen. Gelukkig zijn er steeds meer scholen van bewust en zetten ze in op ouderbetrokkenheid.
  • Na de vorige twee punten geeft het boek PIEK nog een punt aan waarom ouders belangrijk zijn. Ouders helpen hun kinderen routine opbouwen en sporen kinderen aan tot oefenen. In het onderwijs zijn ouders ook onmisbaar.
  • In Piek wordt aangegeven dat groeps- en teamactiviteiten juist de manieren zijn om gelijk gestemde te vinden die gemotiveerd zijn. Als docent heb je klassen vol gelijk gestemde (leerlingen), doe hier je voordeel mee. Laat ze samen werken. Met gelijk gestemde samen werken betekent niet da de gelijk gestemde ook op het zelfde niveau werken. Sterker nog er wordt steeds meer aangegeven dat wanneer de verschillende niveaus door elkaar zitten het hogere niveau de lagere niveaus mee omhoog trekken in niveaus. Raar dat er dan nog steeds aparte VMBO Basis, kader GL/TL, havo en VWO groepen/ klassen zijn.
  • In PIEK wordt aangegeven dat het trainingsprogramma zo opgebouwd is, dat het individu een in een aantal stappen oefent en herhaalt zodat de vaardigheden zich eigen is gemaakt om door te gaan naar het volgende onderdeel. Dit deed me erg denken aan het boek Ten steps to complex learning.

Waar het boek ook aandacht aan besteed is, dat er complimenten uitgedeeld dienen te worden. Dit gebeurt vaak onbewust niet goed. “ hij heeft geen wiskunde knobbel” mijn dochter is niet goed in sporten” en ga zo maar door. Deze Self-fulfilling prophecy moet door iedereen, docent, trainer of ouder, m.i. altijd positief worden ingezet i.p.v. negatief, wat helaas toch vaak gebeurt. In PIEK wordt er ook gezegd iedereen hetgeen wat hij/zij wilt doen erg goed kan doen mits je er voor wilt trainen. Zo is het ook in het onderwijs. Iedereen kan Engels leren, alleen iedereen doet het op zijn eigen manier en tempo, maar iedereen kan het.

Al met al is het boek PIEK een herkenning voor mij en is m.i. doelbewuste training redelijk toepasbaar in het onderwijs.

Het enige wat ik niet fijn vond tijdens het lezen van het boek PIEK waren de vele, maar dan ook echt vele, voorbeelden van situaties die de schrijvers hebben meegemaakt. Het waren voor mij teveel situaties. Indien er maar een enkele situatie goed beschreven zou zijn dan kon het boek zeker voor de helft dunnen zijn.

Het volgende boek dat mij werd aangeraden is The battle hymn of the tiger teachers ik ben nu al erg benieuwd.

 

Theorie Gardner niet meer actueel

Howard Gardner is bekend geworden door zijn theorie over meervoudige intelligentie.

Er zijn in Nederland scholen die volgens het concept meervoudige intelligentie werken. Meervoudige intelligentie wordt dan gebruikt om het onderwijs op maat aan te bieden en te differentiëren.

Vanaf 2006 werd er al aangegeven dat het niet verstandig is om als onderwijsinstelling te gaan werken met het concept meervoudige intelligentie.

In 2013 wordt in het boek “Jongens zijn slimmer dan meisjes” aangegeven dat Gardner eerder een filosofie is dan een theorie.

In een essay in 2016 schrijft Gardner zelf dat dat zijn theorie niet meer actueel is. Gardner moedigt wel iedereen aan om onderzoek te doen naar meervoudige intelligentie.

Wat leer ik hiervan?

Als docent moet ik altijd naar de talenten zoeken en kijken van mijn leerlingen. Ik probeer mijn leerlingen goed te begeleiden en te laten leren door o.a. gerichte feedback, concrete voorbeelden aanbieden bij het leren en vele andere voorbeelden dat door onderzoek bewezen is dat het werkt bij het leren. Er gebeurt nog te veel in het onderwijs wat niet bewezen is dat het werkt en soms is het zelfs schadelijk voor de leerlingen en dat moeten we zien tegen te gaan.

Een stap vooruit twee stappen achteruit

Op de school waar ik werk proberen we een kanteling teweeg te brengen.

Een nieuwe directeur gaat daar bij helpen. Vanuit het MT werd aangegeven dat veranderingen niet meer top down gestuurd moet worden maar vanuit de docent/ docententeam zelf moet komen. Hier word ik dan weer vrolijk van. Misschien heeft dan toch iemand  vanuit het MT Het alternatief (http://bit.ly/1LJAhqo ) ,Het alternatief 2  (http://bit.ly/23G4A9Q) gelezen. Helaas wordt deze droom elke keer verstoord.

Als school proberen we een visie te ontwikkelen. Een bureau wordt ingehuurd en tijdens een studiedag mogen we kernwoorden opschrijven over ons onderwijs. We zijn nog niet klaar en het bureau geeft aan dat het MT, tijdens een eigen studiedag, dit ook heeft gedaan en de volgende kernwaarden kwamen eruit: Liefde, Top, Lef en Leiden.

Snel geeft het (dure) ingehuurde bureau aan dat alle docenten, binnen een sessie van 60 minuten, ook deze woorden hebben aangegeven en dat dit onze kernwaarden worden.

Dus het top down denken is weer terug. Zijn het slechte kernwaarden?? Nee natuurlijk niet. Maar eerst aangeven dat de docenten iets te zeggen hebben en later blijkt dat dit al kant en klaar vast ligt, klopt m.i. niet.

Het idee om de docent de kernwaarden mee te laten bepalen is natuurlijk perfect, alleen deze uitvoering helaas iets minder.

Daarnaast is het hebben van kernwaarden iets anders dan het hebben van een visie en een destinatie. Waartoe geven wij onderwijs?  Steeds vaker valt vanuit het MT het woord differentiatie. Dit stemt mij vrolijk. Helaas merk ik dat het woord differentiëren steeds gebruikt wordt als container begrip. Daarom voel ik me nu genoodzaakt om iedereen te laten weten wat ik onder differentiëren versta, alleen maar om duidelijkheid te verschaffen.

Een definitie van differentiëren is “die maatregelen binnen in het onderwijs, die inspelen op verschillen tussen de leerlingen.” (Bade & Bult, 1981, p. 23). Differentiatie is dat het onderwijs de leerlingen aanspreekt op hun mogelijkheden en hun talenten verder ontwikkelen (Coubergs et al., 2013). Vanderhoeven heeft als definitie van differentiatie beschreven “Het positief en planmatig omgaan met verschillen tussen leerlingen met het oog op het grootst mogelijke leerrendement voor elke leerling.” (Vanderhoeven, 2004, p. 29) Omdat niet iedereen hetzelfde is nodigt deze definitie om de verschillen positief te gebruiken zodat iedereen er beter van wordt (Heylen et al., 2013).

Beide definities sluiten m.i. goed op elkaar aan, vandaar dat ik zelf differentiëren omschrijf als: “Maatregelen binnen in het onderwijs die inspelen op verschillen tussen de leerlingen met het oog op het grootst mogelijke leerrendement voor elke leerling”.

Differentiatie werkt het beste bij heterogene groepen, met name zwakke leerlingen hebben er een voordeel bij (Bosker, 2005; Heylen et al., 2013). In een klas waar de lat hoog wordt gelegd presteert iedereen beter, maar er zijn ook betere hulpbronnen voor de leerlingen. Het voordeel van een heterogene groep is, naast het inhoudelijk leren, dat er ook op het gebied van sociale vaardigheden zoals samenwerken, conflicten oplossen en overleggen beter wordt geleerd. Differentiëren begint met de keuze voor interne of externe differentiatie van een school. Externe differentiatie bekijkt welke maatregelen er genomen dienen te worden op het niveau van school, scholengroep of het structuur van het onderwijs (Coubergs et al., 2013).

Interne differentiatie ook wel binnenklasdifferentiatie speelt in op de verschillen in de klas tussen leerlingen en de maatregelen die er genomen dienen te worden (Coubergs et al., 2013).

Differentiëren kan op het niveau van de inhoud, het product en het proces. Om de leerling te laten leren, is het van belang dat er gedifferentieerd wordt. Indien er gedifferentieerd wordt, zal de leerling gemotiveerd zijn. Leerlingen worden gemotiveerd wanneer ze worden aangesproken op hun autonomie, competentie en bij het onderwijs betrokken worden. De leerling met autonomie ervaart een positievere taakbeleving (Pintrich, 2003).  Wanneer er gedifferentieerd les wordt gegeven zal de leerling iets te kiezen hebben. De leerling wordt op zijn competentie aangesproken en samen met klasgenoten zullen ze de lesstof afwerken. Wanneer er gedifferentieerd wordt zullen de leerlingen zich maximaal ontwikkelen door de mede leerlingen in de klas als stimulator en motivator te gebruiken en de individuele leerling wordt aangesproken op zijn eigen mogelijkheden (Heylen, Maes, & Gucht, 2013). Wanneer de leerling gemotiveerd is, zal deze zijn schooltaken met plezier doen waardoor de taakbeleving positief is.  Wanneer de leerling een positieve taakbeleving heeft zal dit uitwerking hebben op de gemoedstoestand van de leerling. Hierdoor krijgt men meer positieve leerlingen in het schoolgebouw.

Zoals al aangegeven, ben ik erg blij dat er steeds vaker valt vanuit het MT het woord differentiatie valt. Daarom was ik dan ook erg verbaasd over de nieuwe actie van het MT. Alle vakgroepen dienen aan te geven wanneer de docent welke lesstof gaat geven gegeven en  wat er precies per les als huiswerk wordt gegeven, voor een heel schooljaar. Dit onder de noemer “dan weten ouders wat hun kind doet op school”.

Dit staat m.i. haaks op interne differentiatie die goed zou zijn voor de individuele leerling.

Natuurlijk heb ik een jaarplanning waarop aangegeven staat wat wanneer behandeld wordt. Er zijn namelijk ook leerlingen die moeite hebben om de lesstof tot zich te nemen en er wat langer over doen. Wat ik meemaak is dat de meerderheid van leerlingen vooruit lopen, qua lesstof.

Mijn inziens is dit een actie van het MT om meer controle te krijgen op de docent. Waarom is deze controle nodig? Misschien omdat het MT van hogerhand te horen heeft gekregen dat er na 4 jaar bezuinigen nog een keer bezuinigd dient te worden, en wel 7,5%. Een jaarplanning waarmee men op de juiste manier kan differentiëren, is prima. Maar als controle middel geen goed idee.

Waarom is het niet mogelijk om docenten zelf het (dag/week) rooster / de jaarplanning te laten maken? Maak de docent nu eens verantwoordelijk, laat de docent werken op HBO niveau i.pv. uitvoerders te zijn op MBO niveau. Wij weten hoeveel lesuren de leerlingen nodig hebben. Op deze manier kunnen we ook makkelijker differentiëren. De onderwijsinstelling waar ik werk telt 900 leerlingen van wie ruim 70% een LWOO-beschikking hebben en een IQ lager dan 90. Bijna 60% van de leerlingen komt uit een probleem cumulatiegebied. Zeker deze leerlingen presteren beter door differentiatie (Bosker, 2005; Heylen et al., 2013) .

Daarvoor heb je als school wel Lef voor nodig. Op deze manier kan je laten zien dat je Liefde hebt voor de leerling maar ook voor je docenten, Leid ze op een “goede” manier zodat we een Top school krijgen.

Persoonlijk ben ik van mening dat we op mijn school een moeilijke tijd tegemoet gaan. Maar ik ben er van overtuigd wanneer er binnenklasdifferentiatie  wordt toegepast er nog meer leerlingen gemotiveerd worden, wat weer tegoed komt aan de onderwijs resultaten.

 

 

 

 

 

Geloof in je leerlingen

Sinds dit schooljaar heb ik een nieuwe directeur. Deze directeur heeft als doelstelling om de beste school van de stad/ regio te worden. Een mooie ambitieuze doelstelling. Maar of we die gaan halen is voor mij een vraag. Ik wil niet meteen een gaan azijn zeiken, maar ik wil wel realistisch kijken naar het onderwijs waarin ik werk.

Tijdens één van een aantal presentaties op de laatste studie dag reageerde een collega met de woorden “onze zwakke leerlingen”. Ik hoor met regelmaat “dat kunnen onze leerlingen niet”. Ik verbaas me elke keer weer over zo’n reactie. Ik ben van mening dat mijn leerlingen alles kunnen, ik heb vertrouwen in mijn leerlingen. Alleen de ene leerling is de andere niet. Daarnaast zijn ze op school om te leren. Misschien wordt dat iets te vaak vergeten. Ik zie de leerling als een individueel en stel hoge eisen aan de individuele leerling. Ik vertel dit niet alleen aan mijn leerlingen ik geloof er ook in. Daarnaast zie ik leren ook als sociaal proces en dat alle leerlingen van elkaar kunnen leren. Als een collega aangeeft dat leerlingen iets niet kunnen ben ik van mening dat zij dat ook uitdragen aan de leerling. De leerling zal zich dan ook zo gaan gedragen het bekende selffulfilling prophecy.

Zo kon een leerling uit een klas mij vertellen dat zij gezien worden als een probleem klas. Ik heb meteen de les stil gelegd en gevraagd wie dat heeft aangegeven. Een aantal docenten zouden dat hebben aangegeven omdat bij o.a. deze klas meerdere docenten uitgevallen zijn. Ik heb aangegeven dat dit totaal niet klopt en dat ik hier boos om ben (en dat meen ik ook). De docenten die hun geen les meer geven hebben een burn-out, hebben een verkeerde keuze gemaakt en kiezen liever niet voor om op een VMBO (tot 2x toe is dit gebeurd, gewoon een verkeerd aanname beleid) les te geven. En de laatste docent is gestopt dacht dat hij als voetbal coach moest werken door tegen de leerlingen de meest vervelende dingen te schreeuwen. Het probleem is dat deze klas veel uitval heeft gehad.

Ik geef deze klas al bijna twee jaar les en heb nog nooit problemen ervaart met ze. Omdat ik de leerlingen in hun waarde laat, hoge eisen aan ze stel maar ook omdat ik naar ze luister. De docenten die de klas als een probleem klas zien gaan ook probleem gedrag van de leerlingen zien. En de leerlingen gaan zich er ook naar gedragen.

Luc Stevens heeft in zijn inauguratie reden aangegeven dat elke kind wilt leren. Elk kind heeft ook behoefte aan betrokken te worden, er toe doen en op zijn/haar competentie te worden aangesproken. Erken de leerling dat hij er is en dat hij er toe doet. In het onderwijs café op 31 maart 2016  http://bit.ly/231gElT vergeleek Marieke Hopman het onderwijs met een militaire instelling dat continu opdrachten geeft: KAUWGOM UIT, JAS UIT, PAK JE AGENDA, etc. Laten we leerlingen weer eens als mensen zien en als mensen behandelen. Luister, maar dan ook echt luisteren naar de leerling i.p.v. beoordelen. We beoordelen leerlingen op de prestaties uit het basisonderwijs, daarom zetten we de zwakke leerlingen allemaal bij elkaar, ondanks dat we weten dat het erg slecht is. Wij docenten behandelen de zwakke leerlingen dan ook als een zwakke leerling (een “pedagogisch cijfer” geven, allemaal kleine toetsjes geven dat ze makkelijk een voldoende kunnen halen). Wat we moeten doen is hoge eisen stellen die voor iedere leerling te halen is.

Afgelopen vrijdag, nota bene 1 april, heb ik aangegeven dat de docent zijn leerling moet prikkelen en uitdagen op zijn eigen niveau in zijn/ haar interesse gebied. Dan zouden alle leerlingen wel in de klas blijven en willen leren, en minder orde problemen zijn. Een aantal collega’s moesten er hard om lachen. Een van hem had aangegeven om dit wel eens in mijn klas te komen vertellen. 15 minuten na aanvang van de les kwam deze docent idd bij mij binnen. Hij gaf aan dat de leerlingen naar de aula mochten gaan als mijn les niet interessant was. Meteen stonden er twee leerlingen op. Ze keken me aan en vroegen of dat echt mocht. Ik gaf aan dat als ze iets willen leren zij daar zelf verantwoordelijk voor zijn, en ging door met mijn les, niemand vertrok (het zweet stond op mijn rug J ). Aan het einde van de les had ik meer leerlingen in de klas dan waarmee ik was begonnen, De docent die in mijn les kwam had een leerling op de gang gezet. Ik had deze leerling aangeboden om de les bij mij te volgen. Zowel de leerling als de docent stemde hiermee in ;-).

Waarom wij de komende jaren niet de beste school van de regio gaan worden is eigenlijk heel simpel:

  • Het hele systeem waarin ik werk is er niet aan toe
  • maar ook omdat een aantal van mijn collega’s last hebben van een (helaas) negatief Pygmalion-effect.

 

To tweet or not to tweet

Afgelopen zijn de cito’s voor mijn leerlingen begonnen.

Wees maar niet bang, dit wordt geen blogpost over voor of tegen de Cito-toets.

Een van mijn leerlingen was erg alert en gaf aan dat een som niet op te lossen was.

En i.d.d. na een aantal keer kijken bleek het goede resultaat er niet bij te staan.

Slordig dacht ik, maar ook raar. Een commercieel bedrijf dat een toets met zulke fouten uit geeft. Ik maak het wel vaker mee, met name bij uitgevers.

Ik heb er e en foto van genomen en laat op de dag een tweet geplaatst

tweet_cito

Zoals het wel eens gaat met een tweet krijg je er reactie op of wordt het geretweet, tot zo ver niets bijzonders, dacht ik. Ik had het een beetje mis.

tweetactiviteit_cito_

Woensdag kreeg ik een tweet van Cito.

Helaas had deze tweet een aantal spelfouten en dat viel bij andere twitteraars die er over begonnen.

 

Vandaag werd het gesprek wat ik met een leerling had abrupt gestoord.

Er waren een aantal mensen die mij zochten met de vraag of ik zo snel mogelijk bij de leidinggevende kan komen en dan zo snel mogelijk Cito wil terug bellen.

Mijn leidinggevende legde me uit dat de school een contract had getekend om mee te doen met het uitproberen van een Cito-toets. In dit contract staat ook dat er geen beeldmateriaal naar buiten mocht worden gebracht.

Oeps.

Hier was ik met dus niet van bewust.

Ik belde met een aardige meneer van Cito. Hij legde me, op een uiterst vriendelijke, manier uit dat het om pre test ging die uitgetest wordt door leerlingen en dat er daarna pas aanpassingen gedaan worden gedaan. Daarnaast zijn er ook contracten getekend zodat cito deze toetsten kan uittesten. In deze contracten staat dat er niets naar buiten gebracht mag worden.

Ik gaf aan ik sinds een aantal minuten, na gesprek met mijn leidinggevende, pas van contracten en pre testen af wist.

De vriendelijke meneer vroeg of ik wilde meewerken om dit allemaal recht te zetten. Natuurlijk stemde ik daarin toe.

Later op de dag kon ik telefoon van de communicatieafdeling van Cito verwachten om het allemaal recht te zetten. Toen mijn leidinggevende dit hoorde werd meteen hoofdcommunicatie van de onderwijsinstelling gebeld. Onze communicatieafdeling moest maar met de communicatieafdeling van Cito praten op welke manier dit recht gezet kon worden.

Een paar uur later had ik een communicatiemevrouw van cito aan de lijn.

Of ik in mijn tweet wil zeggen dat het niet mijn bedoeling was om deze afbeelding te plaatsen en dat het achteraf niet verstandig is geweest om hierover te tweeten. Dat het om een pre test zou gaan en dat ik de tweet zou verwijderen. En dit allemaal in 140 karakters. Cito gaat op deze tweet reageren door aan te geven dat ze altijd blij zijn met feedback. Feedback kan altijd gegeven worden via mail klantenservice@cito.nl .

De mevrouw van de communicatie afdeling had waarschijnlijk niet door dat ik de mail in de ochtend al had gedelete. De reden is, geheel vanuit mij zelf en dus niet vanuit Cito of mijn werkgever, dat ik mijn werkgever niet in de problemen probeer te brengen.

Ik ben van mening dat wanneer een commerciële partij iets naar buiten brengt er altijd eerst naar gekeken dient te worden. Mijn leerlingen hebben uit de cito toetsen taal en schrijffouten gehaald, maar ook slordigheden. Dit is heel makkelijk te voorkomen als er minimaal een keer na gekeken wordt, ook met een pre test.

Was deze commotie allemaal nodig?

Ik denk het niet.

Indien mijn werkgever mij duidelijker had uitgelegd wat een pre test cito toets precies inhoudt had ik dit waarschijnlijk al niet gepost. Navraag bij een aantal collega’s bleek dat zij hier ook niet van op de hoogte zijn. Heeft te maken met communicatie.

Indien de cito niet een afdeling communicatie had ingeschakeld was deze blog post ook nooit van de grond gekomen, want zoveel informatie geven in 140 karakters lukt echt niet. Maar ook de rectificatie die ik op twitter (via deze blog) moest doen, is m.i.  iets te overttrokken. En het was dan ook niet nodig om de communicatieafdeling van mijn werkgever in te schakelen/ onrust te veroorzaken.

Al met al:

Foto weggegooid, check

Aangegeven dat het niet mijn bedoeling was om problemen te veroorzaken, check

Gaan we morgen weer Cito-toetsen afnemen.

 

 

 

 

 

to blog or not to blog

Hallo allemaal,

Na lang wikken en wegen ben ik dan toch gaan bloggen.

Waarom ga ik bloggen? Ik weet dat ik in alle haast snel schrijffouten maak en letters omdraai. Dat is voor mij dus een rede om te gaan bloggen. Ik probeer op deze manier me te verbeteren op mijn taal, en dat is nodig.

Ik krijg van andere bloggers te horen dat je door te bloggen beter kan gaan reflecteren. Ik weet wel dat ik van andere blogs veel leer, ook al is dat tot nu toe nog niet onderzocht of bewijs voor geleverd. Ook het van me afschrijven is een rede voor me om te gaan bloggen.

Ik kijk wel waar het blogschip gaat stranden.

Heb je tips (andere tips dan ga een cursus Nederlands volgen) laat het me dan weten.

have fun.